Wat is een “verbond”?


Het gaat hier om een overeenkomst of relatie tussen twee personen of groepen. Vaak gaat het om niet-gelijkwaardige partijen, zoals bij de overeenkomst tussen een overwinnaar (en zijn volk) en het overwonnen volk of hun leider. De laatste moet trouw beloven en belasting betalen aan de eerste die, op zijn beurt, vrede voor en bescherming van de ander(en) belooft.

In de culturen van het Oude Midden-Oosten (ANE: Ancient Near East) is het woord “verbond” gekoppeld aan woorden als “mes”, “(af)snijden”, “bloed”, en “dood”, maar ook met “eeuwige trouw”, “eeuwig dienen” en “bescherming”. We lezen bijvoorbeeld hoe de twee partijen van het verbond samen het bloedpad moesten lopen, tussen geslachte dieren en of dierdelen[1]. “Mag het mij vergaan als deze dieren als ik niet trouw blijf aan dit verbond met u!”

God sluit ook een verbond, een genadeverbond. Ook al geldt de algemene regel: “Gehoorzaamheid leidt tot zegen; ongehoorzaamheid leidt tot de vloek”, toch blijkt hier steeds weer hoe ontzettend veel geduld God heeft met de mensen, met zijn volk. Bovendien blijkt dat mensen het verbond wel kunnen breken, maar dat God er zelf voor zorgt dat er altijd een rest zal zijn die standhoudt en dat Gods plannen dus nooit verijdeld kunnen worden.

Dit laat God overduidelijk zien aan Abraham. Uiteindelijk hoeft Abraham toch niet het bloedpad met God te lopen. God weet dat Abraham en zijn nageslacht zich nooit kunnen houden aan de Verbondsverplichtingen; het moet wel op een mislukking uitlopen. Dus, God zelf loopt het bloedpad- in twee personen: de rokende oven en de vurige fakkel.[2] Uiteindelijk hoeft Abraham zijn zoon Izak niet op te offeren[3], want God zelf offert zijn geliefde Zoon aan het kruis, zodat ieder die in Hem gelooft niet verloren zou gaan maar eeuwig leven mag hebben[4]. Hij is de ware Zoon van Abraham!


verder lezen: Het Verbond met Noach 1

terug naar: Geloofsbegrip


[1] 18Ik zal allen die een ​stierkalf​ in tweeën hebben gehakt en tussen de stukken door zijn gelopen, maar die toch de regels van mijn ​verbond​ hebben overtreden en zich niet aan de overeenkomst hebben gehouden die ze ten overstaan van mij hebben gesloten, in het lot van dat kalf laten delen.19De ​leiders​ van Juda en Jeruzalem, de hovelingen, de ​priesters​ en de rest van de bevolking, allen die tussen de stukken door zijn gelopen, 20lever ik uit aan hun vijanden, die hun naar het leven staan. (Jeremia 34)

[2] 17Toen de zon ondergegaan was en het helemaal donker was geworden, was daar plotseling een ​oven​ waar rook uit kwam, en een brandende fakkel die tussen de dierhelften door ging. 18Die dag sloot de HEER een ​verbond​ met ​Abram. (Genesis 15)

[3] 9Toen ze waren aangekomen bij de plaats waarover God had gesproken, bouwde ​Abraham​ daar een ​altaar, schikte het hout erop, bond zijn zoon ​Isaak​ vast en legde hem op het ​altaar, op het hout.10Toen pakte hij het mes om zijn zoon te slachten. 11Maar een ​engel​ van de HEER riep vanuit de hemel: ‘Abraham, ​Abraham!’ ‘Ik luister,’ antwoordde hij. 12‘Raak de jongen niet aan, doe hem niets! Want nu weet ik dat je ​ontzag​ voor God hebt: je hebt mij je zoon, je enige, niet willen onthouden.’ 13Toen ​Abraham​ opkeek, zag hij een ram – die met zijn horens verstrikt was geraakt in de struiken. Hij pakte het dier en offerde dat in de plaats van zijn zoon. 14Abraham​ noemde die plaats ‘De HEER zal erin voorzien’. (Genesis 22)

[4] 16Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft. (Johannes 3)