Even voorstellen…

 

14141584_1568628416496570_7586919736693171816_nHallo; Ik ben Aize Smit.
Ik ben opgegroeid in een groot, streng-christelijk gezin in Fryslân. Ik ben opgegroeid in de gereformeerd vrijgemaakt traditie.
Ik heb eerst een opleiding gevolgd voor onderwijzer; daarna heb ik me gespecialiseerd in wiskunde en aardrijkskunde.
Ik werd een kritisch denker met een brede belangstelling.
Nadat ik trouwde met Marjoke Smilde gingen we al snel naar Canada.
Daar heb ik langzamerhand meer afstand genomen van mijn kerkelijke traditie.  (Ik sta nog steeds sterk in de traditie van de Reformatie en zie mezelf als een ‘Evangelical or Reformed Baptist”.) Na jaren observeren en leren, lezen en discussiëren, schreef ik uiteindelijk een kritische analyse over ons kerkverband in de hoop op revival.

Praying for Rain: boek, studie gids, en samenvatting (klik)

Die publicatie viel -over het algemeen- niet in goede aarde. Ik werd als ketter veroordeeld, en mijn vrouw en ik werden behandeld als goddelozen die geweerd moesten worden van het Avondmaal van onze Heer. Daardoor raakte ons gezin nog meer verbonden met een internationale, interkerkelijke gemeenschap. Toen ik mijn baan bij het gereformeerd onderwijs verloor ging ik studeren aan een interkerkelijke opleiding voor predikanten, die baptistisch in achtergrond was.

Na de studie kostte het een paar jaar om onze plaats te vinden, maar uiteindelijk konden we in ons stad ervaring opdoen in het werken in een internationale context. Na een paar jaar van vruchtbare “dienst van het Woord” besloten we om een jaar naar China te gaan.
Binnen vier maanden konden we in zuidelijk China een kleine kerkplant stichten. God zegende ons werk; we hebben daar acht jaar lang mogen werken als “herder en leraar”.

De laatste jaren heb ik een blog geschreven met ‘posts’ over allerhande onderwerpen.

Praying for Rain blog (klik)

Na acht jaar in China, gingen we terug naar Nederland. We hebben er drie jaar mogen wonen en werken. We voelden ons geleid om lid te worden van de GKv kerk van mijn jeugd; die wilde nu meer evangelisch zijn in de lijn van John Piper. Ze begrepen nu dat zij niet het enige ‘ware kerk’ verband waren. Helaas zagen we dat ze nu doordraafden naar een kerkelijk relativisme, waarbij de apostolische leer gelezen mocht of moest worden in het licht van de moderne cultuur met haar godloze opvattingen. Verder merkten we dat velen nog steeds moeite hadden met begrippen als “bekering”, “wedergeboorte”, en een persoonlijke relatie met Christus”.

Deze website hoopt hier sturing in te geven.