Wat is Geloven?

Zeker weten en vast vertrouwen

 

Wellicht lijkt het een onwaarschijnlijke karikatuur, maar er zijn best veel mensen die serieus denken dat ‘geloven’ slechts betekent dat mensen instemmen met een aantal stellingen, met name:

  1. Alle mensen zijn zondaren. Ik ben (dus) ook een zondaar, want ik zondig elke dag.
  2. Desondanks geeft God mij lief. Daarom heeft hij mijn zonden vergeven. Ook al blijf ik een zondaar, God ziet (door Christus’ offer) mij niet meer als een zondaar.
  3. Nu moet ik dagelijks vergeving vragen voor mijn zonden en God bedanken dat Hij me toch weer wil vergeven.

Om dit geloof te werken en versterken moet de zondagse preek deze waarheden inprenten, zodat de ‘verbondskinderen’ dezen wil beamen.

Leiders die min of meer deze opvatting voorstonden waren Robert Sandeman, Zane Hodges2, en sommige gereformeerde predikanten. Toen wij nog in Ontario woonden schreef onze predikant een artikel tegen John McArthur’s opvattingen, daarbij stelde hij Zane Hodges zijn opvatting als het juiste gereformeerde perspectief: “alleen door het geloof!”.

 

1 http://www.theopedia.com/sandemanianism

2 http://www.theopedia.com/Non-lordship_salvation

 

Deze opvatting wordt ook wel “easy-believism” genoemd.

Echter, geloof is niet slechts het accepteren van bepaalde stellingen, die ons wellicht van jongs af zijn ingeprent. Je kunt het bestaan van het christelijk geloof dus ook niet aantonen door het geven van de juiste antwoorden op bepaalde vragen.

 

Het Gevoel en het Geweten

 

Zelfs in het Oude Testament is het duidelijk dat “geloven” inhoudt dat we een bepaalde relatie hebben met God, te weten

(1) een diep respect, want Hij is de Keizer van de Kosmos, Hij heeft ons gemaakt met het doel om voor zijn eer te leven, en Hij is Heilig.

(2) een warme liefde, want Hij heeft ons leven gegeven, Hij zorgt zo goed voor ons, Hij heeft zijn geliefde zoon gegeven, zodat we door zijn lijden en sterven weer verzoend mogen worden met onze hemelse Vader.

Mensen die geleerd hebben bepaalde stellingen te accepteren, wellicht omdat ouders, onderwijzers, en predikanten het steeds gepropageerd hebben, zien God eerder als een abstractie of een verre keizer dan een persoon die ze liefhebben, als een goede vader.

 

We worden niet geboren met een dergelijke houding. Of we nu geplaatst zijn in een christelijk gezin of niet, we hebben ‘een tweede geboorte’ nodig voordat we God en zijn Koninkrijk kunnen zien en zoeken.

Dit gaat gepaard met sterke gevoelens van schuld en onvermogen; die zijn een vereiste voordat het evangelie echt ervaren wordt als een ‘geweldig goed nieuws’. Zulke gevoelens worden opgewekt door de Heilige Geest, en zonder zulke gevoelens wordt ons ‘ik’ niet gebroken en knielen we niet voor God om geheeld te worden door het kruis. Pas als we weten dat we schandalig in de schuld staan en onmogelijk onszelf uit onze ellende kunnen trekken zijn we klaar om het evangelie echt te horen en te begrijpen.

 

Toen ik een jaar of vijftien was, gaf Heit (mijn vader) me op mijn verjaardag een figuurzaag en figuurzaagvoorbeelden (die met carbonpapier op triplex overgenomen konden worden). Vroeger had hij daar zelf veel plezier in gehad (zie voorbeeld).

p1040617

Voor lange tijd deed ik er niets mee, totdat ik op een nacht opeens bedacht hoe Heit met veel genoegen mij dit cadeau had gegeven in de hoop dat ik er net zoveel plezier mee mocht hebben als hij vroeger. Een intens gevoel van schaamte overviel me toen; hoe moest ik hem teleurgesteld hebben dat ik zijn goede gaven had laten liggen zonder enige poging om er iets mee te doen! Kort daarna ging ik aan de slag.

Pas veel later bedacht ik dat het intense gevoel van schuld en schaamte door God de Heilige Geest werd gewerkt als voorbereiding op mijn bekering tot mijn hemelse Vader.

 

Bekeer u en Geloof!

 

Bekeren is een omkeren; het is een soort persoonlijke revolutie, waarbij je gedachten en prioriteiten veranderen. Vóór je bekering zette je jezelf in het middelpunt van het leven. Als je opgroeide in ‘de kerk’ en je hoorde over God, dan zette je hem waarschijnlijk in als één van de middelen om je eigen doelen te bereiken. Voordat ik ontslagen werd van een gereformeerde high school in Canada had ik eens een leerling daar die me in de klas vertelde dat God of Jezus niet centraal stonden in zijn leven. ‘Ik wil plezier hebben en populair zijn! Het draait om mij!” Ik zei toen zoiets van, “Je zegt dus eigenlijk dat je geen Christen bent. Ik ben blij dat je zo eerlijk bent; dat je dat niet alleen herkent, maar dat je daar ook eerlijk voor uit komt! Ik wil voor je bidden, maar vooral ook voor de anderen die nog niet bekeerd zijn maar het niet kunnen zien of willen erkennen. Jij staat dichter bij het Koninkrijk van God dan zij!”

 

Bekering is weliswaar niet totaal (ik betrap me er nog heel regelmatig op dat ik eigenlijk mezelf belangrijker vind dan de eer van God), maar het is wel radicaal (radix = wortel); het is als een zwaard door ons hart! De gevolgen moeten te zien zijn!

Jezus spreekt over het Koninkrijk van God en geeft o.m. een verhaal over een man die een parel van geweldige waarde vindt. Hij verkoopt alles en gaat voor die ene parel! Jezus zegt, als we zijn volgelingen willen zijn, dan zullen we veel andere dingen achter moeten laten. Als we begrijpen wie hij is en wat hij ons geeft, dan doen we dat dus graag!

 

Toen we nog op een boerderij in Mount Hope woonden ging ik regelmatig op bezoek bij onze buren. Ze kwamen uit Oostenrijk en ze waren van Roomse achtergrond. Meneer K. was negatief over het christelijk geloof, maar toch geïnteresseerd in mijn visie. Zijn vrouw zei eens, “Isaac, ik geloof wel, maar ik zou nooit zo fanatiek kunnen zijn als jij!” Toen zei ik, “Jezus zegt, als je het evangelie echt begrepen hebt, dan ben je bereid al het andere op te geven, omdat er niets anders zo goed en zo belangrijk kan zijn voor jou en voor ieder ander!”

 

Petrus schrijft (1 Pet. 4): “2 Zo iemand laat zich gedurende de rest van zijn leven niet meer leiden door menselijke verlangens maar door Gods wil. 3 U hebt al genoeg tijd verspild aan allerlei zaken waarin de ongelovigen plezier hebben: losbandigheid, wellust, dronkenschap, bras- en slemppartijen en verwerpelijke afgodendienst. 4 Zij (uw vrienden van voorheen) vinden het vreemd dat u niet langer meedoet aan hun liederlijke uitspattingen en ze spreken daarom kwaad over u. 5 Maar ze zullen zich daarvoor moeten verantwoorden tegenover hem die zich gereedhoudt om recht te spreken over levenden en doden.”

 

Paulus schrijft (Fil. 3): “Wat voor mij (voorheen) winst was, ben ik omwille van Christus als verlies gaan beschouwen. 8 Sterker nog, alles (daarvan) beschouw ik als verlies. Het kennen van Christus Jezus, mijn Heer, overtreft immers alles. Omwille van hem heb ik alles prijsgegeven; ik heb alles als afval weggegooid. Ik wilde Christus winnen 9 en één met hem zijn – niet door mijn eigen rechtvaardigheid omdat ik de wet naleef, maar door die van God, de rechtvaardigheid die er is door het geloof in Christus. 10 Ik wil Christus kennen en de kracht van zijn opstanding ervaren, ik wil delen in zijn lijden en aan hem gelijk worden in zijn dood, 11 in de hoop misschien ook zelf uit de dood op te staan.”

 

Heb jij Jezus écht lief? Dan wil je in deze relatie investeren. Dat moet ook, want elke liefdesrelatie dreigt snel te verkillen als die niet onderhouden wordt door tijd te investeren, gesprekken te houden, dingen samen te doen, lieve dingen te zeggen of zo nu en dan een geschenk te geven. In Johannes 14, 15 lezen we steeds weer: “Wie mij liefheeft, die doet wat ik zeg.” Dat blijkt uit de vruchten van het geloof.

We worden alleen door het geloof behouden, maar als zulk ‘geloof’ zonder vruchten blijft, dan is het geen geloof! Dat zegt Jacobus ook! Mensen die denken dat de vruchten onbelangrijk zijn, die houden zichzelf voor de gek en komen te zijner tijd voor een verschrikkelijke verrassing te staan!