Een commentaar op “Samen Dienen M/V”

Inleiding

In de middagdienst van 15 januari (2017) gebruikte onze (GKv) predikant de leerdienst om de gemeente(n) een samenvatting te geven van (het eerste gedeelte van) het rapport “Samen Dienen”[1]. Tijdens deze uitleg had ik een sterke ervaring van “déjà-vu”. Ik meende dat de zgn. zwijgteksten het zwijgen werden opgelegd door een methode die mij werd geleerd tijdens mijn studie voor predikant (aan Heritage Theological Seminary in Cambridge, Canada). Tijdens de colleges in Hermeneutiek gaf Prof. William Webb ons zijn methode van “Progressive Movement Hermeneutics” n.a.v. zijn script voor het te publiceren boek “Slaves, Women, and Homosexuals”. Gedurende dat jaar had ik sterk de indruk dat ik de enige was op die school die hier steeds kritisch op reageerde, omdat ik zag hoe de apostolische prediking krachteloos werd gemaakt, terwijl de ethiek van de godloze samenleving ons als Gods ideaal werd voorgesteld. Pas vijftien jaar later kwam ik ertoe mijn kritische beschouwingen op te schrijven op mijn blogspot “Praying for Rain – Isaac Smit”[2]. Aanleiding was o.m. wat mijn Canadian Reformed Facebook vrienden schreven over de ontwikkelingen in de GKv in Nederland over de kwestie van Vrouw en Ambt. Ik las o.m. dat Prof. Jacob van Bruggen ernstig bezorgd was omdat hij zag dat de nieuwe hermeneutiek de basis vormde voor de aangenomen visie dat schrift en belijdenis aantonen dat “ook vrouwen in de kerkelijke ambten mogen dienen”.[3]

 

Na de leerdienst van afgelopen zondag, 15 januari, kwamen mijn zorgen dus weer naar boven en daarom plaatste ik mijn blog (van 2014) op mijn Facebook tijdlijn en op de site van onze kerk. Verschillende mensen vroegen mij om een Nederlandse vertaling, en dat bracht mij ertoe om dit, meer uitgebreide, commentaar te schrijven.

Bedoeling

In dit artikel wil ik aangeven waarom ik serieuze moeite heb met de recente ontwikkelingen binnen de GKv, zoals die tot uitdrukking komen in de hermeneutiek (interpretatieleer) en de hieruit voortkomende visie die ten grondslag lijkt te liggen van het rapport Samen Dienen M/V.

Nadat wij Nederland verlieten in 1983 zijn we sinds 2015 weer in Nederland. We zijn weer lid geworden van een GKv kerk. Onze ervaring loopt langs “twee lijnen”: we zijn blij dat het geloof nu meer persoonlijk is, dat het traditionalisme minder heerst, en dat de prediking meer toepasselijk geworden is. Toch zien we, wellicht in reactie op de fouten van vroeger, ook een tendens om zich meer aan te willen passen aan de godloze cultuur.

Ik wil straks eerst vertellen over mijn eerste confrontatie met (de moderne) Hermeneutiek, toen ik voor predikant studeerde aan een interkerkelijke hogeschool in Canada. Ik heb hierbij gebruik gemaakt van Wayne Grudem, een evangelisch Baptist.

Na een korte uitweiding over de recente cultuurveranderingen in Nederland ga ik het deputatenrapport bespreken; op een paar essentiële punten wil ik een waarschuwing plaatsen.

Daarna wil ik een wat verkorte vertaling geven van D.A. Carson zijn exegese van een van de zgn. “zwijgteksten”. Nadat Paulus (in 1 Kor.11) schrijft dat vrouwen ook (mogen) profeteren, lijkt het dat hij dat even later (in hoofdstuk 14) weer ontkend. Wat is de beste verklaring betreffende de spanning die we hier aantreffen?

Ik hoop en bid dat deze bijdrage een steentje mag bijdragen aan het Koninkrijk van God en aan een doorgaande Reformatie, waarbij men zich (weer) wil onderwerpen aan het apostolisch gezag.

[1] http://www.onderwegonline.nl/wp-content/uploads/2016/10/23-MVEA-2e-rapport-beleidsrapport-2017-def.pdf

[2] http://isaac-smit.blogspot.nl/2014/08/shelobs-web-new-heremeutic-approach.html?spref=fb

[3] http://www.werkenaaneenheid.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=1019&Itemid=417 (zie bijlage)

lees het hele verhaal: commentaar op samen Dienen M:V