Goede voornemens zijn niet genoeg

Goede voornemens zijn een goede eerste stap, maar ze zijn nog een heel eind verwijderd van echte, blijvende verandering.

Een preek, een bijbellezing, een gesprek of een cursus brengen vaak de mogelijkheid van een nieuwe frisse start mee of op zijn minst een aansporing om bepaalde bladzijden in je leven nu ook daadwerkelijk om te slaan om zo vooruit te komen en te groeien.
Maar hebben wij allemaal dat al niet heel vaak geroepen om te weten hoe kwetsbaar zulke goede voornemens zijn als er geen vervolg op komt?
Of het nu gaat om afvallen of fitnessen, bijbellezen of bidden, het door God geschapen mechanisme dat wij ‘gewoonte’ noemen is cruciaal bij onze schuchtere pogingen om vooruit te komen en te groeien.
Als we echt graag willen dat onze goede voornemens levens-verrijkende gewoonten worden, dan moeten we vooral een aantal basiswaarheden goed in ons hoofd prenten.


1. Focus je op een paar, niet op veel

In plaats van grote, ingrijpende en persoonlijke voornemens over alle dingen die je in je leven wilt ‘fixen’ is het beter om een of twee realistische en echt belangrijke voornemens uit te kiezen met daarbij een concreet plan en controleerbaarheid.
In ons verlangen om te groeien en te veranderen gaan we gauw over grenzen heen.
Het is veel beter om ons te focussen op een paar nieuwe gewoonten, of, nog beter, op één.
Zoom in op 1 tot maximaal 3 belangrijke voornemens – dieper in Gods Woord duiken, meer tijd wijden aan gebed, grotere inzet in je gemeente bijvoorbeeld – en de oogst zal groot zijn.
Het beste is het om één voornemen tegelijk in de praktijk te brengen en dat niet meteen voor al te lange tijd. Je voornemen om een maand lang ’s ochtends stille tijd te gaan nemen levert vaak meer op dan je voornemen om vanaf nu elke dag stille tijd te hebben en uit de Bijbel te lezen.


2. Maak het concreet

Bijbel lezen, gebed en inzet in de gemeente zijn in zichzelf nog te algemeen. Maak het meer specifiek en concreet, bijvoorbeeld: dit jaar de hele bijbel doorlezen, of, in plaats van bijbellezen: een bijbelpassage of enkele bijbelverzen lezen én voor jezelf overdenken.
Als het gaat om bidden, hou het niet algemeen maar maak ook dat concreet: persoonlijk gebed elke morgen, of elke avond bidden met je gezin of je man of vrouw, de hele dag door bidden, of ga voor een nieuw gebedsinitiatief: een gebedsgroep of kringgebed.
Als je aan het bezinnen slaat merk je misschien hoe mager op dit moment je betrokkenheid bij de kerk is en hoe kwetsbaar je relaties daarin.
Je kunt je commitment verdiepen door bijvoorbeeld jezelf voor te nemen om, ‘in plaats van weg te blijven van onze samenkomsten, zoals sommigen doen, elkaar juist bemoedigen’ (Hebr.10:25), wat kan betekenen dat je het bezoeken van de zondagse kerkdiensten niet meer laat lopen of je deelname aan de bijbelstudiekring bovenaan je agenda zet. Laat last-minute smoesjes jou er niet van weerhouden om trouw samen te komen met het Lichaam van Christus, wat tot zegen en genade zal zijn van God voor jou en door jou voor anderen.

3. Stel een realistisch plan op

Hoe oprecht gemeend je goede bedoelingen ook zijn, je hebt een daarbij passend concrete en realistische planning nodig.
Laten we eerlijk zijn, je wilt je gebedsleven helemaal niet veranderen als je niet tenminste bereid bent om een paar minuten creatief na te denken over waar, wanneer en hoe je anders of meer wilt gaan bidden.
Maak concreet inzichtelijk wat het kost om bijvoorbeeld een maand lang een nieuwe gewoonte aan te leren. Denk op lange-termijn en zorg dat het reeël is. Dat betekent onder meer dat je je doelen moet beperken. Ga niet in één keer van geen enkele geestelijke oefening naar iedere morgen één uur lang. Begin met vijftien minuten per dag, of misschien tien, maar maak dat niet onderhandelbaar voor jezelf en kijk wat God dan doet.
Breid het geleidelijk aan uit als Bijbelstudie een vast punt op je agenda is geworden en je zult zien dat je iedere dag wakker wordt met meer honger naar Gods Woord dan naar ontbijt.


4. Let op de beloning

Hardlopers kunnen je vertellen dat hun gezondheid niet de diepste drijfveer van hun motivatie vormt. Het is mooi meegenomen nartuurlijk, maar een niet welomschreven langetermijn doel doet je niet vroeg in de morgen opstaan en je wandelschoenen aantrekken. Wat de meeste hardlopers motiveert is het goede gevoel vandáág, of het nu de endorfine is, of het gevoel van gepresteerd te hebben of het besef van vrijheid of dat allemaal samen.
Op dezelfde manier zal inzetten op de lange termijn motivatie om vroeg uit je bed te gaan om Gods stem in de Bijbel te beluisteren snel verflauwen.
God bedoelt niet ons te motiveren met lange termijn beloningen hoe belangrijk ze ook zijn.
God voorziet in prachtige motivaties voor vandáág!
‘Elke morgen schenkt hij nieuwe weldaden’ Klaagl.3:22–23).
Hij bedoelt dat wij ‘de goedheid van de HEER proeven en genieten’ vandáág (Psalm 34:8).
Hij kan onze rusteloze harten bevredigen met echte, levensveranderende maatregelen in het hier en nu.
Door de jaren heen heb ik ontdekt dat de meest veranderenderende beloning voor het aanleren van nieuwe goede gewoonten, niet groei als christen in geloof en heiligheid maar het kennen en genieten van Jezus vandáág is.
Vandáág mijn hart in Hem rust laten vinden.
Mijn hart s’morgens vroeg in Hem gelukkig laten zijn.
Waar het om gaat bij geestelijke dagelijkse oefening is niet allereerst en vooral groei in heiliging en geloof, maar het kennen en genieten van Jezus en onze harten – onvolmaakt maar krachtig – rust laten vinden in Hem.
De diepste vreugde in iedere christelijke gewoonte of leven is, naar de woorden van de apostel, ‘het kennen van Christus Jezus, mijn Heer, dat immers alles overtreft’ (Fil.3:8).
‘Het eeuwige leven, dat is dat zij u kennen, de enige ware God, en hem die u gezonden hebt, Jezus Christus’ (Joh.17:3).
Plaats Hosea 6:3 als een spandoek boven je goede voornemens: ‘wij zullen hem kennen, ernaar jagen om de HEER te kennen’.

5. Organiseer geregelde verantwoording.

Een van de valkuilen bij goede voornemens is dat ze prive blijven.
Maar als we het echt menen organiseren we echte en geregelde verantwoording.
Wij zijn zondaars.
Onze hersens zijn niet altijd op het goede afgestemd.
We hebben andere mensen nodig die op ons inspreken en ons verantwoordelijk houden voor wat we beloofd hebben dat we zouden en wilden gaan doen.
Spreek daarom met elkaar door over je goede voornemens en leg een vaste maandelijkse datum in je agenda vast om elkaar erop aan te spreken.
Het is een grote genadegave van God dat Hij ons bij het vormen van onze goede geestelijke voornemens niet alleen laat staan.

6. Omgeef je voornemens met gebed

Aan het eind van iedere dag geeft de heilige Geest de doorslag – niet onze geestelijke voornemens – om blijvend geestelijke vruchten voort te brengen.
Goede gewoonten aankweken zijn geen poging om door God aanvaard te worden, maar een ‘inspanning voor onze redding’ . ‘Blijf u inspannen voor uw redding, en doe dat in diep ontzag voor God, want het is God die zowel het willen als het handelen bij u teweegbrengt, omdat het hem behaagt’ (Fil.2,12-13).
In het gebed bepalen we onszelf er steeds weer bij om onze voornemens vol te houden ‘vanuit de kracht die God u geeft. Want zo doet u alles tot eer van God, dankzij Jezus Christus, aan wie alle eer en macht toekomt’ (1 Pt.4:11).
Het zou dom zijn om we onze goede voornemens om nieuwe geestelijke gewoonten aan te kweken niet samen op zouden laten gaan met expliciet aan God te vragen of Hij het echt vruchtbaar wil maken.
‘Daarom bidden wij altijd dat onze God u deze roeping in ere doet houden, dat hij u door zijn kracht de vaste wil geeft het goede te doen en u door uw geloof al het mogelijke tot stand laat brengen’ (2 Tess.1:11)..
Goede voornemens zijn niet genoeg.
Maar God heeft ons niet alleen gelaten met onze voornemens.