Dertig seconden alleen met God

Multimedia maken bidden moeilijker dan ooit.
De vaardigheid om je te concentreren op één ding, zoals dit artikel nu, is iets geweldigs.
Wij geven onze aandacht eraan, omdat we dat kúnnen doen.
We kunnen onze aandacht focussen op één ding en niet op andere dingen.
Die vaardigheid is onderdeel van Gods wonderlijke scheppingswerk.
Zonder zulk focussen zou geloven onmogelijk zijn.
God schiep ons niet alleen om te leven, adem te halen en te lopen zoals de andere schepselen, maar hij wil dat we ook in hem geloven en op zijn woord vertrouwen.
Ons gevoelsleven wordt pas goed kostbaar als je het ziet als de vaardigheid om aandacht te geven en te focussen.
Dat vormt ook de basis van onze toewijding aan Christus en het stimuleert iedere liefde en verlangen in ons hart.
Waar onze ogen zich op richten zal ons hart leren lief te hebben.
Wat ons hart liefheeft, zullen onze ogen zich op richten.
Als de bovennatuurlijke genade van Christus het kostbaarste goed in ons leven wordt, wordt hij de hoogste focus van onze aandacht.
Vandaar Paulus’oproep: ‘Richt u op wat boven is, niet op wat op aarde is’ (Kol.3:2).
Maar in onze digitale tijd gaat onze aandacht vele kanten op.
Elke dag richten we onze aandacht op films, nieuwe muziek, boeken, online artikelen en actuele facenbook, whats-app en snapchat-berichten
We hebben maar zo weinig uren dat we wakker zijn, zo weinig koffiepauzes en zo veel manieren om te luisteren, te kijken en alles te lezen wat vrienden van ons toesturen.
Deze versnippering van onze aandacht is een grote zorg voor God.
Al lang voordat de multimedia zijn intrede deed en we overspoeld worden met bedrukt papier uit onze printer en nieuws op onze smartphone, maakte God zich al druk om onze aandacht.

Aandacht voor het evangelie

Geloof in het evangelie heeft met aandacht te maken.
Op tachtig plaatsen in de bijbel worden Gods kinderen opgeroepen om ‘acht te slaan op’, anders gezegd om ‘aandacht’.
Specifiek:
• We moeten Gods Woord steeds in gedachten houden, altijd en onder alle omstandigheden (Deut.6:4–9; 11:18–19).
• We moeten dagelijks prioriteiten stellen met als doel onze onverminderde toewijding (1 Cor.7:35).
• We moeten het niet laten gebeuren dat de drukte van ons leven ons opslokt (Luk.10:38–42).
• We moeten ervoor zorgen dat we door de zorg voor het aardse bestaan nooit de rijkdom van het evangelie negeren (Mt.13:22–23).
• We moeten waakzaam zijn (1 Cor.16:13).
• We moeten bezonnen (Tit.2:2; 1 Pt1:13; 4:7; 5:8).
• We moeten altijd alert zijn (Openb.3:2–3; 16:15).
Op al deze terreinen, met nog andere, roept God ons op om onze aandacht te bewaken.

Welkom in de Economie-van-de-aandacht

Met de verwachting van een spoedige terugkeer van Christus had de kerk een groot aandeel in de markt van aandacht.
Maar dat is in de 20e eeuw verleden tijd.
Natuurlijk dacht iedereen voor die tijd niet de hele tijd aan God.
Toch was de kerk het enige instituut wiens missie afhing van aandacht; en door zijn dagelijkse en wekelijkse diensten en zijn centrale rol bij de opvoeding wist ze die uitstekend vast te houden.
De kerk was toen feitelijk het enige instituut dat op grote schaal om de aandacht van mensen vroeg en die gebruikte.
Maar met de 20e eeuw, werd religie, met een Verlichting die alles in twijfel trok, kwetsbaar kreeg ze te maken met andere instituten die om aandacht van de mensen vroeg en die gebruikte.
Ondanks de belofte van het eeuwige leven, is het geloof in het Westen nooit sterker gemarginaliseerd dan in de 20e eeuw en het einde is nog niet in zicht.
Met het aanbieden van alternatieve troost en eigen goden stapten commerciële instituten voor menselijke aandacht in de leegte die ontstond.
Aandacht is uiteindelijk een spel van winnen of verliezen.
Aandacht krijgen betekent winst voor bedrijven. Daarom is adverteren ook zo’n krachtig middel.
Producten hebben tijd nodig om onze aandacht te trekken.
Deze strijd om aandacht heeft geleid tot wat wij noemen ‘de Economie van de aandacht’ gerund door professionele aandachts-trekkers.
Het gevecht om onze aandacht en portemonnaie is scherp en hevig.

Mag ik even uw aandacht alstublieft?

Het gaat hier om een belangrijk punt.
Jezus was duidelijk in zijn waarschuwing tegen de begeerte om rijk te worden. Liefde voor geld is afgoderij wat ons van het hart van het evangelie aftrekt (Mt.13:22).
Onze aandacht voor de eeuwigheid heeft altijd gestreden met wereldse zaken.
De kerk heeft dan ook nooit het alleenrecht gehad op de markt van aandacht.
Maar met de situatie vandaag met zijn professionele aandachtstrekkers die gebruikmaken van gedrukte pers, radio en tv en de smartphone is extra waakzaamheid geboden.
Als het gaat om aandacht zijn het concurrenten van het evangelie, waarbij geldt: wat de één wint verliest de ander.
Toch proberen we nog steeds ons leven met meer en meer media te vullen.
Vandaag de dag gebruiken Amerikaanse jongeren media gemiddeld een uur langer dan een jaar geleden (10 uur en 39 minuten)
Daarbij is het goede om erop te letten wat wel en wat niet veranderde.
De toename zat hem in het gebruik van mobiele media zoals tablets en smartphones. Met andere woorden: smartphones vragen meer aandacht zonder dat de aandacht die we al gaven aan tv, muziek, gamen en computeren afnam.
De voorspelling dat de social media aandacht zou wegtrekken van de tv is niet uitgekomen. In plaats daarvan vult het gebruik van met name tablets en smartphone de gaten die ertussen vallen op met perfect afgepaste consumeerbare media.
We hebben het over de grootste markt in de huidige technische industriële wereld, die er ooit is geweest.
In onze Economie van de aandacht maken smartphones het mogelijk om onze 30 seconden durende overgang van de ene taak naar een andere op te vullen.
In het verleden kon dit niet.
Onze aandacht is rekbaar, rekbaar genoeg om ieder stiltemoment op een dag op te vullen, maar het blijft staan: wat de één wint verliest de ander.
We hebben beperkte tijd om op een dag van 24 uur aandacht aan dingen te geven, terwijl vandaag de dag iedere seconde onze aandacht kan worden gevraagd en opgeëist.

Houd nooit op met bidden

Terug naar het bidden. Bidden vraagt van ons op-God-gerichte-aandacht.
Gedurende een bepaalde korte of langere tijd bidden we bewust tot de Vader, in de naam en in het bloed van de Zoon, door de heilige Geest – niet alleen maar na het ontbijt s’ morgens of als dankzegging na het eten aan het begin van de avond, maar ook ‘schietgebeden’ gedurende hele dag.
Paulus roept ons op tot discipline in ons gebedsleven.
We moeten niet alleen maar ‘onophoudelijk bidden’ (1 Tes.5:17), we moeten ‘iedere keer dat we bidden ons laten leiden door de Geest en waakzaam blijven’ (Ef.6:18) — dat betekent met onze volle aandacht.

Een mooi voorbeeld van wat het betekent om een druk bezet leven te hebben en toch onophoudelijk te bidden is de 19e eeuwse predikant Charles Spurgeon die zijn geheim aan een goede vriend als volgt beschreef: ‘Ik voel me er altijd goed bij om een paar woorden van gebed uit te spreken tussen alles wat ik doe’.
Onophoudelijk bidden is niet je dagelijkse werkzaamheden negeren.
Het is ook niet onze aandacht verdelen: 50% voor God en 50% voor het werk.
Het is op die momenten waarop we iets anders gaan doen, die zeldzame momenten van stilte, onze aandacht richten op God zelf.

Onze gebeden terugveroveren

De vraag is dus: als onze aandacht zowel geestelijk waardevol als commercieel aantrekkelijk is, waar gaat mijn aandacht dan heen?
Of liever gezegd: op wie richt zich mijn aandacht, vooral op die overgangsmomenten iedere dag?
Charles Spurgeon zei: ‘Ik voel me er altijd goed bij om een paar woorden van gebed uit te spreken tussen alles wat ik doe’.
Ik zeg: ‘Ik voel me er altijd goed bij om tussen alles wat ik doe een of twee tweets te versturen. Op die spaarzame momenten van de dag, met mijn beperkte aandacht, ben ik meer bezig met social media dan met bidden. Dat is de harde werkelijkheid. En vanwege die nalatigheid en als resultaat daarvan voelt God in mijn leven verder weg.’
Neem de ervaring aan van deze bidder, die social media combineert met verwaarlozing van het gebed en het missen van Gods aanwezigheid.
Zoals Petrus schrijft: ‘Het einde van alles is nabij. Kom daarom tot bezinning en wees helder van geest, zodat u kunt bidden’ (1 Pt.4:7).
Dit alles bepaalt wat wij moeten doen met de gaatjes en pauzetjes in onze dagelijkse aandacht.
Zeker, er zijn apps en andere signalen om ons te herinneren aan het gebed.
En die kunnen we goed gebruiken.
Maar in dit digitale tijdperk van vandaag kan iedere minuut onze aandacht worden geclaimd en opgeëist door professionele aandachtstrekkers.

Onze aandacht is beperkt.
Maar onze oproep om onophoudelijk te blijven bidden is duidelijk: onze slechtste en dwingende social media gewoonten in de lege ruimtes van ons leven ondermijnt ons gebedsleven.